Margaretha Coornstra

Eerlijk gezegd riep het woord ‘kleurenlichttherapie’ behoorlijk romantische beelden bij mij op. Ik zag mijzelf al baden in een afwisselend roze of nachtblauwe schemering.
Hoe anders pakt de sessie uit bij Praktijk Schmitz! Uit het zakelijke interieur van de behandelkamer spreekt een no-nonsense mentaliteit. En het enige gekleurde licht dat ik zelf terug zal zien, bevindt zich in een piepklein kadertje op een laptopscherm.

De vraagstelling luidt: heeft mijn stress te maken met Emotie (psyche), Hormonen of Allergie? (‘Allergie’ duidt op gevoeligheid voor diverse prikkels, dus niet alleen stoffen waarvoor ik ‘officieel’ allergisch ben zoals roomboter en primula’s).
De uitkomst verrast me: mijn stress blijkt alleen hormoon- en allergie-gerelateerd. Psychisch ben ik al in balans!

Als behandeling krijg ik ‘klein licht’. Dat wil zeggen dat de grotere lamp naast de behandelstoel onaangeroerd blijft. In plaats daarvan gebruikt therapeute Liesbeth Schmitz een soort zaklamp met een lichtvenstertje van hooguit 5 mm. Daarmee meet ze mijn organen door (via de acupunctuur-punten op vingers en tenen) en dient zo tegelijk gekleurd LED-licht toe.
“Eigenlijk is het acupunctuur, maar dan met gekleurd licht in plaats van naalden,” legt Liesbeth uit. Volgens de meting is mijn disbalans plus zeven. Ben je perfect in balans, dan zit je op nul. Plus zeven is overigens nog heel netjes, volgens Liesbeth: “Ik heb wel mensen met plus tachtig gezien.”

Ze behandelt nogmaals, meet opnieuw en behandelt een derde keer. Dan blijkt mijn stressniveau gedaald naar plus zes, zo tonen de staafdiagrammen op het scherm. Ik reageer kortom goed op de behandeling.
Eigenlijk is een tweede sessie nodig. Niettemin bespeur ik al een verschil: ik slaap de eerste week dieper en vaster dan anders en voel me overdag helderder, meer in balans. Een placebo-effect? Of tóch maar die tweede sessie erbij doen…?