Natuurgeneeskunde

Natuurgeneeskunde wordt vaak gebruikt als synoniem voor alternatieve geneeswijzen. Wij zouden het een geneeswijze willen noemen die rekening houdt met het eigen vermogen tot herstel van het lichaam. Het lichaam wil zich van nature herstellen als het in onbalans is, bepaalde therapieen en behandelingen kunnen dit zelfgenezend vermogen stimuleren. De natuurgeneeskunde richt zich niet op de klacht en het behandelen van de symptomen, maar richt zich op het stimuleren van het zelfgenezend vermogen. In deze zin in natuurgeneeskunde een heel breed begrip en vallen geneeswijzen als Kinesiologie, voedingsadvies, leefadvies, bewegingsleer, orthomoleculaire geneeskunde, ontspanningstechnieken, meditatie en massagetherapie onder natuurgeneeskunde.

Vanuit de natuurgeneeskunde wordt de oorzaak van ziekten gezien als een groep factoren die de gezonde balans in het lichaam verstoren. Deze factoren kunnen onder andere stress, niet verwerkte emoties, te weinig rust, slechte voeding, ophoping van afvalstoffen, virale-, parasitaire-, schimmel-, bacteriële belasting en te weinig beweging zijn. Ziekte wordt gezien als poging van het lichaam deze verstoring op te ruimen.

Bij ziekte wordt door de natuurgeneeskundig therapeut gekeken naar middelen en methodes om te reinigingen, te herstellen, te ondersteunen en te stimuleren. Reinigen zou kunnen door middel van een goed dieet, voldoende water drinken, bepaalde kruiden die de ontgifting stimuleren, door beweging, psychisch dingen loslaten, van je afzetten en vasten. Herstellen en ondersteunen kan door aanvullingen op de voeding, vitaminen en mineralen suppletie, meditatie, yoga en wandelen. Stimulatie van het met name het immuunsysteem kan door middel van Kinesiologie, bepaalde kruiden, specifieke vitaminen en mineralen complexen en ook door verandering van levensstijl.